موضوع اینه که من همه جورش رو امتحان کردم ،با احساس ... بی احساس اما فایده نداره! در واقع یه زمانی از شدت احساس انقدر کور بودم که امکان نداره بشه توصیفش کرد و این اواخر که شامل دو سال اخیر میشه کاملا

- میخواستم عذرخواهی کنم! -خوبه.... -میخواستم اما حالا دیگه نمیخوام -تو ترجیح میدی بمیری تا انسان باشی و از من توقع داری باهاش مشکلی نداشته باشم؟ -من نگفتم باهاش مشکلی نداشته باش،فقط من متاسف نیستم!می

هیچ چیزی بهتر نمیشه تا وقتی که تو بهتر نشی!

شرایط و شانس مهم نیست همه ی ما خوب و بد داریم،همه ی ما با چالش عایی توی زندگی مواجه میشم و این بخش ساده ی انسان بودنه!

انتخابت توی این شرایط چیه؟

اگر منتظری شرایط تغییر کنه!

اگر منتظری روابطت تغییر کنن!

اگر منتظری زندگیت تغییر کنه....

« هیچی عوض نمیشه»

اگر تغییر میخوای.....

«باید خودت تغییر کنی!»

کار درست این بود که باهات بحث نکنم ،خیلی سخت بود ها اما نکردم!

درست این بود ک کنترلش کنم و کردم و هر لحظه کمرنگ تر و بی اهمیت شد و من تونستم یاد بگیرم این معجزه رو!

کار درست این بود ک دیدم امروز نمیترسم ها ولی احترام میذارم....نه به اونا فقط به خودم .....

# بهت افتخار میکنم من دوست داشتنی

یکی دو روز قبل توی محل کار با شخصی روبرو شدم که نمی دونم اسمش رو باید خوش شانسی بذارم یا بدشانسی ! دیدنش باعث شد کاملا بهم بریزم انقدر که فعالیت مفید دو روزم رو از دست بدم ... در حقیقت اون آدم شخص خاص

حقیقتش اینه که خب خیلی فکر کردم و دیدم اینقدر کار انجام نشده دارم که حتی برای دسته بندی کردنشون هم زمان کم میارم اما ترجیح میدم همه ی اونا رو توی چارچوبی انجام بدم که شاید یه کم زمان بیشتری ببره اما پایبندی به اخلاق بیشتری داره!

گمونم اینطوری احتمال موفقیت بالا تری هم وجود داشته باشه!

# new

به خودم قول داده بودم این دور و برا پیدام نشه تا زمانی که خیلی چیزا اونجوری نشه که دلم میخواد!

گفتم فقط وقتی میام که بیام و بگم آخییییییش من تونستم ،آخیییییش من بلاخره شدم نزدیک به اونی که دلم میخواد!

امروز دقیقا همون روزه ...

که اومدم بگم آخییییییییش

که بگم خدایا شکرت که منم تونستم

که منم تا ۵۰ سالگی پیش نرفتم بعدش بفهمم اشتباه کرد!

خدایا شکرت!